صغيرتر بتر بوذ ، و كر راجع بوذ « 1 » دليل بوذ كهنوز قوّت بجاى بوذ « 2 » ، و كر ثابت كردذ دليل بوذ بر دق ، و كر منقضى كردذ دليل سقوط قوّت بوذ ، و باز آن ذنب الفار كه بيك قرعه بوذ و آن ذنب كه ورا مايل خوانند يا منحنى دليل بوذ بر دق و ذبول تمام . باز اكر اين‌جاى كه شريان به دو همىيابى سخت كرم بوذ دليل بوذ بر كرمى دل و آغاز دق يا دليل بوذ بغشى كه ببوذ ، و بدانك « 3 » از « 3 » جندان نبض كياذ كردم كه اختلاف به دو انكشت يا بى اين يكى را ياذ كرده‌ايذ كه مر او را « 4 » ذو القرعتين خوانند « 4 » ، و اين اختلاف « 5 » بوذ كه به دو انكشت يا بى و زير او نوه نوع « 6 » جنانك ياذ كردم ، و « 7 » باز آن ديكر اختلافها كى بسه انكشت يا بى يا بجهار انكشت ياذ نكرده‌انذ مكر موجى و منشارى . و اكنون اين « 8 » ( f . 650 ) [ ذو ] « 9 » القرعتين دليل بوذ بر مجاهدت طبيعت و بسيارى حرارت و التهاب و لكن دليل كند [ به صحت قوت ] « 9 » و خاصه آنكه كى بقرعت ديكر عظيم‌تر بوذ و قوىتر . و باز نبض منجل از ذات فترات بوذ و اين آن نوع « 10 » بوذ كه بدان وقت كحركت طمع دارى سكون بينى « 11 » ، اين دليل كند كى يا اندر معده رطوبت است « 12 » بسيار و طبيعت را همىكوبذ يا دليل بوذ بر سقوط قوّت ، و كر اين منجل ان نوع بوذ كه « 13 » ورا الواقع « 13 » الى الوسط كويند ، و اين اان بوذ كى بدان وقت كى سكون طمع دارى حركت يا بى ، اين دليل بوذ بر مجاهدت طبيعت و حاجت بسيار بتطفيت و دليل بوذ به صحت قوّت .

--> ( 1 ) - ب ه : كردد ( 2 ) - ف : بجاى است ( 3 - 3 ) - ف : ان ( 4 - 4 ) - ف : ذوا القرعتين كويند ( 5 ) - ب ه : آن ( 6 ) - ف : افزوده . بوذ ( 7 ) - ف : « و » ندارد ( 8 ) - ف : « اين » ندارد ( 9 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 10 ) - ف : « نوع » ندارد ( 11 ) - ف : سكون يا بى ( 12 ) - ف : رطوبتيست ( 13 - 13 ) - ف : او را الدافع